بیف استروگانف در برنامه غذایی مدرسه! – شکوفه اصفهان

هفته نامه امید جوان – محمدمهدی حاتمی: از مدرسه البرز که به «کالج آمریکایی ها» معروف بود، تا دبیرستان «انوشیروان دادگر»، مدرسه «بهرام فیروز»، «مدرسه مفید»، «دبیرستان انرژی اتمی» و تا «مدرسه علوی»، همه و همه مدارس غیرانتفاعی بوده اند که «خواص» در آنها درس خوانده اند و بعد هم به قول عامه «برای خودشان کسی شده اند

در ایران، بنا به آمارهای رسمی (با اندکی بالا و پایین در سال های مختلف) دست کم 85 درصد از تمامی دانشجویان دانشگاه ها برای تحصیل خود پول پرداخت می کنند و تنها 15 درصد از جمعیت حدود 4.5 میلیون نفری دانشجویان، به صورت رایگان و «دولتی روزانه» به تحصیل مشغول اند فارغ از اینکه آیا تحصیل رایگان بن نفع کشور است یا نه، می توان این پرسش را پیش کشید که دقیقا چه کسانی به سراغ «تحصیل پولی» می روند؟

در شرایطی که برخی دانشجویان توانایی پرداخت هزینه های تحصیل در دانشگاه های آزاد و غیرانتفاعی را ندارند و وام های دانشجویی برای تحصیلات هم یا موجود نیستند و یا شرایط مناسبی ندارند، چه کسانی برای تحصیل به «پردیس های بین المللی» دانشگاه هایی مانند شریف و تهران در جزایر کیش و قشم می روند؟

بازتولید «اشرافیت»

پردیس هایی که برخی از آنها برای هر ترم تحصیلی حدود 20 میلیون تومان شهریه از دانشجویان دریافت می کنند. کسانی که توانایی پرداخت شهریه 14 میلیون تومانی برای تحصیل در مقطع ابتدایی را دارند، همان کسانی هستند که در آزمون های ورودی دانشگاه ها (کنکور) از بقیه جلو می افتند. آمار دقیقی در مورد ترکیب قومیتی، جنسیتی یا نژادی دانشگاه های برتر ایران (مانند دانشگاه های شریف، تهران، امیرکبیر، علاقه طباطبایی و…) وجود ندارد، اما آمارهای جسته و گریخته ای هستند که نشان می دهند این دانشگاه ها هم عمدتا توسط کسانی پر شده اند که از تحصیلات ابتدایی و متوسطه سطح بالا برخوردار بوده اند.

داستان بیف استروگانف و املت